سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

38

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

شارح ( ره ) مىفرماين : و مثل آب بينى است آب دهان ، مخصوصا اگر رو به قبله و به سمت راست و در مقابل بريزد كه كراهتش مؤكّد است . قوله : و مثله : يعنى و مثل التّنخّم . قوله : البصاق : بضمّ باء آب دهان را گويند . قوله : و بين يديه : ضمير در [ يديه ] به مصلّى راجع بوده و كلمه [ بين يديه ] يعنى مقابلش . متن : ( ( و الفرقعة ) بالأصابع ( و التأوه به حرف واحد ) ، و أصله قول " أوه " عند الشكاية و التوجع . و المراد هنا النطق به على وجه لا يظهر منه حرفان . شرح فارسى : [ شكستن انگشتان و كراهتش در نماز ] مرحوم مصنّف مىفرماين : شكستن انگشتان و آه كشيدن نيز از مكروهات در نماز است . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ اوه ] در اصل كلام و قولى را گويند كه شخص در وقت درد و شكايت بگويد ولى مقصود از آن در اينجا تكلّم به آنست بطور مطلق به نحوى كه مشتمل بر دو حرف باشد . قوله : و اصله : يعنى اصل و معناى لغوى [ تأوّه ] . قوله : و التّوجّع : يعنى درد . قوله : النّطق به : ضمير در [ به ] به اوه راجعست . قوله : لا يظهر منه حرفان : ضمير در [ منه ] به [ اوه ] عود مىكند متن : ( و الأنين به ) أي بالحرف الواحد ، و هو مثل التأوه و